Hundar í útlöndum.

Í dusseldorf þar sem ég bjó var mikið um hunda og maður þurfti stundum
að hafa varann á þegar maður mætti þeim á göngu með eigandanum og
hundaskíturinn var úti um allt og mest á gangstéttunum og ég er að tala um röð og
regluþjóðfélagið þýskaland. Vinnufélagar mínir (þjóðverjar) sögðu,
hundar eiga að vera í dreifbýli. Vandamálið er verra í Úkraínu þar sem
ég hef komið sjö sinnum og í Rússlandi en þar var ég í átta mánuði fyrir
nokkrum árum er sama vandamál, mikið ónæði af hundum. Og á Azoreyjum þar sem ég vann í hálft ár var sama vesenið með hunda, skítur allstaðar og töluvert ónæði af þeim hvort sem þeir voru lausir eða ekki.  Ég vona Tómas að
þú skiljir að það er líka vandamál af hundum í öðrum löndum. Ég er samt hundavinur þrátt fyrir þessi orð, og til að gera stutta sögu mjög stutta, þá fundum við vinnufélagar hjá JARÐBORUNUM á Azoreyjum fimm hvolpa sem einhver HUNDINGINN hafði skilið eftir í vegkanti, fórum með þá til dýralæknis sem hreinsaði úr þeim ormana, og blóðsugurnar úr eyrunum og gáfum þá svo til bændana í kring.

Hundsar hundabannið á 17. júní